پرش به محتوا

کوبرنتیز به استاندارد هماهنگ‌سازی کانتینرها تبدیل شده است، چون تیم‌ها وضعیت مطلوب نرم‌افزار را یک بار تعریف می‌کنند و کانتینرها را به‌صورت یکسان روی زیرساخت‌های مختلف اجرا می‌کنند. بهره‌برداری از کنترل‌پلین با اجرای نرم‌افزار روی آن فرق دارد؛ etcd،‏ API server،‏ scheduler، دسترسی، قالب‌ها و تغییر نسخه همگی به یک مدل عملیاتی مشخص نیاز دارند.

WECORE Cloud کوبرنتیز به‌عنوان سرویس (KaaS) را روی زیرساخت OpenStack تحت کنترل سازمان یا ارائه‌دهندهٔ خدمات ابری مستقر و بهره‌برداری می‌کند. پس از تأیید قالب‌ها و دسترسی از سوی تیم زیرساخت، کاربران مجاز می‌توانند یک کلاستر را از فهرست ایجاد کنند، گروه نود کارگر آن را مشخص کنند و kubeconfig تازه و مختص همان کلاستر را دریافت کنند.

این سرویس چه کارهایی را بر عهده می‌گیرد و چه کنترل‌هایی را حفظ می‌کند

این سرویس عملیات کنترل‌پلین را از کار تیم نرم‌افزار جدا می‌کند و سیاست‌های زیرساخت را روشن نگه می‌دارد:

  • عملیات کنترل‌پلین مدیریت‌شده: WECORE بهره‌برداری از etcd،‏ API server و scheduler را بر عهده می‌گیرد. اگر این قابلیت برای استقرار فعال باشد، تغییر نسخه بر پایهٔ قالب‌های سازگار و تأییدشده انجام می‌شود.
  • فهرست قالب‌های تأییدشده: تیم زیرساخت شما مشخص می‌کند کدام قالب‌های فعال در اختیار کاربران مجاز قرار بگیرند؛ نسخهٔ کوبرنتیز و پیکربندی مجاز کلاستر نیز در هر قالب مشخص است.
  • بررسی پیش از ایجاد منابع: سرور پیش از ایجاد اعتبارنامه یا منابع ابری، دسترسی، مجازبودن قالب، مقادیر درخواست و سهمیهٔ پروژه را بررسی می‌کند. موارد بازدارنده و هشدارها جداگانه نمایش داده می‌شوند.
  • kubeconfig تازه بنا به درخواست: هر بار دانلود، یک اعتبارنامهٔ تازه و مختص همان کلاستر را در حافظه ایجاد می‌کند. پنل kubeconfig را بدون ذخیره‌کردن کلید خصوصی آن تحویل می‌دهد.
  • یک گروه نود کارگر با مرز روشن: هر کلاستر دقیقاً یک گروه نود کارگر دارد. کاربران مجاز می‌توانند تعداد نودهای کارگر را در محدودهٔ سیاست تعیین‌شده برای استقرار تغییر دهند.

از قالب تأییدشده تا کلاستر کنترل‌شده

پس از استقرار سرویس و اعطای دسترسی، کاربر مجاز یک جریان کاری گام‌به‌گام را دنبال می‌کند:

  1. دسترسی و فهرست: تیم زیرساخت دسترسی را اعطا و قالب‌های تأییدشده را برای کاربران یا مشتریان مورد نظر منتشر می‌کند.
  2. تعریف کلاستر: کاربر کلاستر را نام‌گذاری و یک قالب تأییدشده انتخاب می‌کند. نسخهٔ مجاز کوبرنتیز و پیکربندی کنترل‌پلین در قالب مشخص است.
  3. ظرفیت نودهای کارگر: کاربر اندازه و تعداد نودهای تنها گروه نود کارگر کلاستر را مشخص می‌کند.
  4. بررسی پیش از استقرار: سرویس پیش از ایجاد منابع ابری، دسترسی، قواعد قالب، مقادیر درخواست و سهمیهٔ پروژه را اعتبارسنجی می‌کند.
  5. ایجاد و دسترسی: کاربر درخواست را بازبینی و کلاستر را ایجاد می‌کند. وضعیت در صفحهٔ کلاستر باقی می‌ماند و هر بار دانلود kubeconfig یک اعتبارنامهٔ تازه ایجاد می‌کند.

همان بررسی‌های سمت سرور هنگام ثبت درخواست دوباره اجرا می‌شوند.

استقرار کوبرنتیز مدیریت‌شده

تیم‌ها KaaS را کجا به کار می‌گیرند

سازمان‌ها و ارائه‌دهندگان خدمات ابری از کوبرنتیز کنترل‌شده برای بارهای کاری نیازمند یک پلتفرم نرم‌افزاری یکپارچه استفاده می‌کنند:

  • پلتفرم‌های میکروسرویس: سرویس‌ها را مستقل از یکدیگر مستقر کنید و برای استقرار چرخشی و کشف سرویس از امکانات کوبرنتیز بهره بگیرید.
  • مقصد استقرار CI/CD: یک کلاستر تأییدشده در اختیار پایپ‌لاین‌های تحویل بگذارید تا هر تیم نرم‌افزار مجبور نباشد کنترل‌پلین جداگانه‌ای بسازد.
  • بارهای کاری وب و API: فرانت‌اندها و APIهای کانتینری را در محدودهٔ ظرفیت و سیاست دسترسی تعیین‌شده برای استقرار اجرا کنید.
  • SaaS چندمستأجری: بخش‌های مختلف نرم‌افزار را با نیم‌اسپیس‌ها و سیاست‌های کوبرنتیز از هم جدا کنید؛ بهره‌برداری کنترل‌پلین بر عهدهٔ WECORE است.
  • مهاجرت از زیرساخت‌های سفارشی: بارهای کانتینری را به یک سرویس مشخص منتقل کنید و به‌جای نگه‌داری پشتهٔ کنترل‌پلین جداگانه برای هر تیم، از یک مدل عملیاتی یکپارچه بهره بگیرید.
  • کارهای دسته‌ای، داده‌ای و رویدادمحور: انواع مختلف بار کاری را روی گروه نود کارگر کلاستر زمان‌بندی کنید و سیاست دسترسی و زیرساخت را یکسان نگه دارید.

چه سرویسی دریافت می‌کنید

یک سازمان می‌تواند این سرویس را برای تیم‌های نرم‌افزار داخلی سفارش دهد و یک ارائه‌دهندهٔ خدمات ابری می‌تواند آن را در اختیار مشتریان مجاز بگذارد. WECORE کنترل‌پلین کوبرنتیز را روی زیرساخت OpenStack تعریف‌شده در همکاری بهره‌برداری می‌کند. تیم زیرساخت شما قالب‌ها، دسترسی، سهمیه، سیاست شبکه و پیکربندی مجاز نودهای کارگر را کنترل می‌کند. کاربران مجاز از فهرست کلاستر ایجاد می‌کنند، بارهای کاری را با kubectl مدیریت می‌کنند و هر زمان لازم باشد kubeconfig تازه دریافت می‌کنند.

سازمان یا ارائه‌دهندهٔ خدمات ابری مشخص می‌کند سرویس برای چه کسانی است و کدام سیاست‌های زیرساخت اعمال می‌شوند؛ کاربران پس از استقرار به یک جریان کاری روشن کوبرنتیز دسترسی دارند.

برای بررسی این سرویس در سازمان یا سبد خدمات مشتریان، درخواست جلسهٔ معرفی ثبت کنید یا با تیم ما گفت‌وگو کنید. در این جلسه، کاربران مورد نظر، محیط OpenStack، سیاست قالب‌ها، مدل دسترسی و مسئولیت‌های بهره‌برداری را با شما بررسی می‌کنیم.